ارزوی محال.

در یادم هستی هنوز.به انداره روزهای قشنگمان دوستت دارم.خدا میداند با خیالت پیر شدم.موهام هم سفید شده. ابن هم اخرین پیامی که بهم دادی.مهربانوی روزهای قشنگ.افسوس کهمن و " تو "دور از هم پیر می شویم !وطعم شیرین تاب دادننوه هایمان را هیچ وقت نمی چشیم ...چقدر حیف کهحساب موهای سپیدت رانمی توانم نگه دارموچروک دور چشم هایتدور از چشم منعمیق می شوندچقدر دلم می خواستوقتی نمره ی عینکت رابالا می بردی وعصای تازه می خریدیکنارت باشم !آن وقت خودمدونمره از چشمانم وکمی از قوت پاهایم رادودستی تقدیمت می کردم ...چقدر تلخ کهاجبار از خواستنقوی تر است ...چه حیفامامن و " تو "دور از هم پیر می شویم + نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم دی ۱۴۰۰ساعت 2:30&nbsp توسط kavir  |